انتخاب جداگانه هر تجهیز، بدون بررسی کل سیستم، می‌تواند باعث افت فشار، افزایش رطوبت، کاهش کیفیت هوا، ناپایداری فشار شبکه یا تحمیل هزینه‌های غیرضروری شود. به همین دلیل، هوارسان تجهیزات هوای فشرده را بر اساس شرایط واقعی مصرف و به‌عنوان اجزای یک مجموعه هماهنگ بررسی و پیشنهاد می‌کند

یک سیستم هوای فشرده زمانی عملکرد مطمئن و قابل‌کنترل دارد که اجزای آن متناسب با یکدیگر انتخاب شده باشند. کمپرسور وظیفه تولید هوا را بر عهده دارد، اما کیفیت و پایداری هوای تحویلی به عملکرد صحیح تجهیزات خنک‌کاری، جداسازی رطوبت، خشک‌کردن، فیلتراسیون، ذخیره‌سازی، تخلیه کندانس و شبکه توزیع نیز وابسته است

بوستر کمپرسور:

بوستر کمپرسور فشار هوای فشرده ورودی را برای مصرف‌کننده یا فرایندی با فشار بالاتر افزایش می‌دهد. فشار ورودی، فشار خروجی، دبی، نوع گاز، چرخه کاری و شرایط خنک‌کاری از عوامل اصلی انتخاب بوستر هستند

درایر تبریدی:

درایر تبریدی با سردکردن هوای فشرده، بخشی از بخار آب را به مایع تبدیل و از جریان هوا جدا می‌کند. این نوع درایر برای بسیاری از کاربردهای صنعتی عمومی مناسب است و باید با توجه به دبی، فشار، دمای ورودی، دمای محیط و نقطه شبنم موردنیاز انتخاب شود.

درایر جذبی:

درایر جذبی برای کاربردهایی استفاده می‌شود که به هوای خشک‌تر و نقطه شبنم فشاری پایین‌تر نیاز دارند. نوع احیا، میزان هوای پرج، شرایط محیطی، کیفیت هوای ورودی و نقطه شبنم هدف در تعیین فناوری و ظرفیت مناسب مؤثر هستند.

مخزن هوای فشرده:

مخزن هوای فشرده به ذخیره موقت هوا، متعادل‌سازی نوسان مصرف و کاهش تغییرات سریع فشار کمک می‌کند. حجم، فشار طراحی، محل نصب، آرایش تر یا خشک و تجهیزات ایمنی مخزن باید بر اساس ظرفیت سیستم و الزامات پروژه تعیین شوند

فیلتر هوای فشرده:

فیلترهای هوای فشرده برای کاهش ذرات، آئروسل‌های روغن و سایر آلاینده‌های هدف در مراحل مختلف تصفیه به کار می‌روند. گرید و تعداد مراحل فیلتراسیون باید بر اساس کیفیت هوای ورودی، کلاس خلوص موردنیاز و افت فشار قابل‌قبول انتخاب شوند

تله‌آبگیر و جداکننده رطوبت:

تله‌آبگیر، آب مایع و قطرات جداشده پس از خنک‌کاری را از جریان هوای فشرده خارج می‌کند. این تجهیز جایگزین درایر نیست

اویل‌کولر و رادیاتور کمپرسور:

اویل‌کولر و رادیاتور در کنترل دمای روغن و دفع حرارت کمپرسور نقش دارند. ابعاد، جنس، ظرفیت تبادل حرارت و سازگاری تجهیز باید با مدل کمپرسور، شرایط محیطی و نوع سیستم خنک‌کاری تطبیق داده شوند

اتودرین و تجهیزات تخلیه کندانس:

اتودرین، کندانس جمع‌شده در افترکولر، تله‌آبگیر، مخزن، فیلتر و درایر را به‌صورت کنترل‌شده تخلیه می‌کند. نوع زمان‌دار، مکانیکی یا سنسوردار باید با حجم کندانس، فشار کاری، حساسیت شبکه به اتلاف هوا و شرایط نگهداری هماهنگ باشد

جداکننده آب و روغن:

جداکننده آب و روغن برای تصفیه کندانس خروجی از کمپرسور و تجهیزات تصفیه هوا استفاده می‌شود. این تجهیز در مسیر هوای فشرده نصب نمی‌شود؛ بلکه کندانس جمع‌آوری‌شده را برای مدیریت و دفع مطابق الزامات محل پروژه آماده می‌کند

لوله‌کشی هوای فشرده:

شبکه لوله‌کشی باید هوا را با افت فشار کنترل‌شده و حداقل نشتی به نقاط مصرف برساند. قطر لوله، جنس، طول مسیر، تعداد اتصالات، آرایش حلقوی یا شاخه‌ای، دبی لحظه‌ای و امکان توسعه آینده در طراحی شبکه مؤثر هستند

قطعات تخصصی کمپرسورها: ​

قطعات مصرفی و تخصصی باید با مدل دستگاه، شرایط کارکرد و برنامه سرویس سازگار باشند. فیلترها، المنت سپراتور، قطعات ایراند، شیرها، سنسورها، کنترلرها، تجهیزات خنک‌کاری و سایر اجزا پس از بررسی مشخصات فنی دستگاه انتخاب می‌شوند

افترکولر کمپرسور:

افترکولر دمای هوای خروجی از کمپرسور را کاهش می‌دهد و با سردشدن هوا، بخشی از رطوبت به کندانس تبدیل می‌شود. برای خروج مؤثر این مایع، افترکولر معمولاً همراه با جداکننده آب و سیستم تخلیه کندانس بررسی می‌شود